తల్లి దీపం

పూర్వం పాలనాడు అనే చిన్న గ్రామం. అక్కడ సీతమ్మ అనే ఓ వృద్ధురాలు ఉండేది. తెల్లటి జడ, నుదిటిపై కుంకుమ,నిండైన భక్తి—ఇవి ఆమెకు నిజమైన అలంకారాలు.

ప్రతి రోజు ఉదయం, సాయంత్రం… గాలి వానేమైనా, ఎండ ఏమైనా, ఆమె అమ్మవారి గుడికి వెళ్లి దీపం వెలిగించడం ఆమె వరదానమే.

“దీపం వెలిగితే మన ఇంట్లో దేవుడు నిలుస్తాడు బంగారం…

మనసు వెలుగుని దేవుడు ఆరనీయడు” అని ఆమె ఎప్పుడూ చెబుతుండేది.

ఒక రాత్రి భారీ తుపాను. చీకటి గుడి మీద పడి నిలిచిపోయింది. గ్రామం వెలుతురు కోల్పోయింది.

అప్పుడే సీతమ్మ హృదయం గట్టిగా అడిగింది—

“అమ్మవారి ముందున్న దీపం ఆరిపోతే ఎలా?”

అందుకే ఆమె భయపడకుండా వడగళ్ల వానలో మాత్రమే కాదు, గాలి గట్టిగా ఊదుతున్నప్పటికీ, తన చిన్న గొడుగు పట్టుకుని గుడివైపు నడిచింది.

ఒక్కో అడుగు బరువైందిమాత్రమే… కానీ ఆమె మనసు మాత్రం వెలుగై ఉండేది.

గుడి చేరేసరికి దీపం కొట్టుకుపోయేలా మసకబారింది.

సీతమ్మ చేతులు వణికినా… హృదయం మాత్రం ధైర్యంగా నిలిచింది.

ఆమె ఒరిగిపోతున్న మంటను మళ్లీ వెలిగించింది.

మంట ఒక్కసారిగా ప్రకాశించింది…

గుడి అంతా బంగారు వెలుగుతో మెరిసిపోయింది…

తుపాను శాంతించింది…

గ్రామం మీద మళ్లీ ఓ దేవీశాంతి స్థిరపడింది…

ఉదయం గ్రామస్తులు వచ్చి చూసినప్పుడు—

గుడి అంతా వెలుగులతో నిండిపోవడం చూసి ఆశ్చర్యపోయారు.

సీతమ్మ మాత్రం నవ్వుతూ చెప్పింది—

“మన భక్తి ఒక్క అడుగు వేస్తే…

అమ్మవారు మన కోసం వంద అడుగులు వేస్తారు బంగారం.”

ఆ రోజు నుంచి ఆ దీపం *“తల్లి దీపం”*గా ప్రసిద్ధి చెందింది.

_____________________________________________“ఇలాంటి భక్తి కథలు—మనసుకు వెలుగునిస్తుంది…

రోజూ చూడండి ✨

లింక్‌ను మీ గ్రూపుల్లో షేర్ చేయండి