🌸అనుకోని ఆశీర్వాదం

👇

పూర్వం నాగవల్లి అనే గ్రామంలో అనన్య అనే యువతి ఉండేది.

ఆమె జీవితం చాలా సాదాసీదాగా ఉన్నా…

హృదయం మాత్రం భక్తి వెలిగించే దీపంలా ప్రకాశించేది.

అనన్యకి ఒక అలవాటు ఉంది —

ప్రతి ఉదయం గుడి వద్ద వేలాడే గంటను మోగించి,

“దేవుడా… నేడు నన్ను మంచి దారిలో నడుపు” అని చెప్పడం.

ఒక రోజు ఆమె మనసు బాగా బరువుగా ఉంది.

ఇంట్లో సమస్యలు, బంధువుల మాటలు,

దారి ఎక్కడుందో అర్థం కాని అయోమయం.

ఆమె గుడి దగ్గరకు వెళ్లి

దీపం వెలిగించి ప్రార్థించింది:

“ఎవరూ అర్ధం చేసుకోకపోయినా,

నువ్వు నన్ను విని దారిచూపించు దేవుడా…”

అప్పుడే గాలి తేలికగా వీచింది.

పద్మాల మీద ఉన్న పూలు ఒక్కసారిగా కదిలాయి.

ఆమె ముందు ఉన్న చిన్న దీపం జ్వాల

బంగారు వెలుగుతో ఉప్పొంగింది.

ఆమె కళ్లుమూసుకుని ప్రార్థిస్తున్నంతసేపు…

గర్భగుడి లోపల నుండి

ఒక అద్భుతమైన కాంతి బయటకు వచ్చి

ఆమె ముఖం మీద పడింది.

చుట్టుపక్కల ఒక అనిర్వచనీయ శాంతి.

ఎవరో చేతిలో తీసుకుని

“కుమార్తె, నువ్వు ఒంటరిగా లేవు…”

అని చెప్పినట్లుగా.

ఆ రోజు ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత

ఆమె ఎన్నాళ్లుగానో ఎదురుచూసిన

జాబ్‌ ఇంటర్వ్యూ కాల్ వచ్చింది —

అది కూడా ఆమె కలలలో ఊహించని స్థలం నుండి.

అనన్య నవ్వుకుంటూ ఆకాశం వైపు చూసింది.

కళ్లలో నీళ్లు మెరుస్తున్నా…

మనసులో మాత్రం ధైర్యం.

అమెగుండెల్లో ఒకే మాట:

“మనం అడిగేది వెంటనే రాకపోవచ్చు…

కాని దేవుడు ఇచ్చేది ఎప్పుడూ ఉత్తమమే.”

★

🌺 మీ బ్లాగ్ ముగింపు లైన్:

ఇలాంటి భక్తి క్షణాలు… రోజూ ఆనంద నాదం లో చదవండి